"... kierujemy się na ogół tą maksymką, moc radości wzmacniać smutku odrobinką..." Jeremi Przybora
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą O zmierzchu i świcie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą O zmierzchu i świcie. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 26 września 2016

A kuku!

Oglądałam kilka dni temu "4.50 do Paddington", z nieśmiertelną panną Marple, według nieśmiertelnej Agathy Christie, w którym to filmie padły słowa "elegancka kobieta nie choruje, bo się sobie podoba". I tak właśnie pragnę się wytłumaczyć z absencji w świecie alternatywnym do rzeczywistości. Oczywiście wytłumaczyć się przed każdym, komu takie wytłumaczenia jest konieczne i niezbędne. Otóż ostatnio rzadko się sobie podobałam . I tyle.

Ale teraz już A KUKU!!! :-) 

W tym czasie minęła wiosna. I minęło lato. I nareszcie przyszła jesień, która jak zawsze jest żywym dowodem na to, że warto czekać. Słońce ma jaskrawszy odcień, niebo pyszni się delikatniejszym błękitem, ale przede wszystkim wokół obłędnie pachnie spokojem, nadzieją i wiatrem. I grzybnią:-)



A w rzeczonym filmie, pełnym smakowitych ciasteczek, niespiesznych pogaduszek i rozkosznych trupów, odbyła się także, oczywiście przy herbatce z mlekiem rozlanych w porcelanowe filiżanki, taka rozmowa:
"- Na Cejlonie jest gorąco. Boję się, że będę się pocić.
- Jesteś damą, a damy się nie pocą."
No cóż... I wszystko się wyjaśniło! Tak trudno sprostać byciu damą. Zwłaszcza minionego, skwarnego lata.

Za pasem oczywiście sezon kartkowo - bożonarodzeniowy. I powoli, bo ta jesień!, się coś tam dzieje na warsztacie chałturnika. Idzie opornie, jak to zawsze na początku. Póki co, cały mój wysiłek idzie głównie na znajdowanie wykrętów od pracy i tłumaczeń przed samą sobą, i na odkładaniu na potem. A po prawdzie to na jutro. Ale jutro w końcu kiedyś też nadchodzi. I choć słońce praży przez rolety, choć się by książkę poczytało (bo do końca tej, która leży koło łóżka jeszcze apetyczne 623 strony) to coś tam na stoliku się dzieje.



p.s.
"Dobra książka (...) sprawia , że chce się ją przeczytać jeszcze raz. 
A książka wielka każe człowiekowi jeszcze raz przeczytać swoją duszę."
Richard Flanagan "Ścieżki północy"


i  p.s. jako rozkoszna wisienka na torcie
 Koniec XIX wieku "była to epoka ciemna (...). Duszenie stanowiło główną rozrywkę klas mordujących."
Arnold Bennett "Opowieść o dwóch siostrach"


i p.s. jako wisienka do pary na jednej łodyżce
"Trzymała łyżeczkę między kciukiem i trzema palcami. Jej mały palec nigdy by się nie stowarzyszył z pozostałymi, kiedy chodziło o uczciwą pracę; subtelnie wygięty, zawsze odsadzał się dumnie od tamtych."
Tamże


No to pędzę stowarzyszać moje palce przy trzymaniu nożyczek, kleju, pędzelków. Stowarzyszać je tak, by żaden nie odsadzał się od pozostałych! Jak demokracja to demokracja, każdy musi pracować. 


Pozdrawiam ciepło jesiennie serdecznie

Wasza Niesolidna
W Żadnym Wypadku Nie Dama
Edyta z Kubkiem Kawy

p.s. gdyby co... to ja oczywiście pamiętam o tym jak wygląda kalendarz i że lada moment należy ogłosić zapisy do Wymianki Pod Patronatem Świętego Mikołaja Anno Domini 2016...
Mam nadzieję, że nieobecność tak długa personelu mikołajowego tu i teraz, nie zniechęci wiernych i nowych wymiankowiczów:-) 


niedziela, 24 stycznia 2016

... żeby wybrać






"Według mnie jesteśmy zmuszeni do tego, żeby wybrać rzeczywistość zamiast fantazji. Rzeczywistość w ostatecznym rozrachunku staje się nie do zniesienia, a fantazja jest zwykłym szaleństwem."

                                                                                                            Woody Allen



Herbacianomiętowo pozdrowiam
Edyta z Kubkiem Kawy


piątek, 22 stycznia 2016

Takie tam mazaje nakubkowe...

... zdziałane na prezenta świąteczne...









... i na zamówienie z koniecznie takim, a nie innym malowidełkiem...



A tak w ogóle... to nic się nie chce. I nawet robienie "niechcenia" idzie opornie. Ych... 
Co przywodzi mi na myśl słowa Woody'ego Allena o przyjemności z działań:

"Najbardziej lubię robić to, czego akurat nie robię."

Przyznam, że obecnie najbardziej skupiam się na "nie robię":-) Reszta zdania do mnie chwilowo nie przemawia. Absolutnie nie. 

Pozdrawiam serdecznie
 spośród zapachu wegańskiego rosołu, który właśnie bulgocze cichutko na kuchni
Edyta z Kubkiem Kawy



czwartek, 26 listopada 2015

... i tak dalej...





 













pozdrawiam ciepło
Edyta z Kubkiem Kawy


p.s. 

"Kiedy byłem młody, walczyłem, żeby być sobą; teraz wystarczy mi, że jestem, kim jestem."
                                                                                           Josep Maria Morreres


"Czy na tym polega dorastanie - że wszystko stawało się zwyczajne?"
                                                                                 Lars Saabye Christensen "Odpływ"


środa, 11 listopada 2015

Wpis o bardzo długim tytule, który...

... to tytuł nie chciał się zmieścić w przeznaczonym do tego miejscu, więc jest tu:

Pan Jelonek i jego kuzyni oraz cioteczno-cioteczni 
czyli maksymalnie minimalistyczne kartki, ale nie tylko takie
 oraz
errata obrazkowa do poprzedniego wpisu pt. "Marzą mi się białe święta..."
bo nic nie dało się tam obejrzeć


Poznajcie, proszę, Pana Jelonka.

Przedstawia się w dwóch odsłonach. 
Najsamprzód ortodoksyjny minimalizm... 



... a teraz tenże minimalizm okraszony rozpasanym napisem... 




... a to bliżsi kuzyni Pana Jelonka.
Już w nie tak maksymalnie minimalistycznych okolicznościach kartkowych...






... i dalsi kuzyni, powiedzmy... cioteczno - cioteczni, Pana Jelonka...





... przy okazji, poniżej - kartka od której zaczęło się moje chorągiewkowanie na kartkach.
Przyznam bez bicia, że pierwowzór tej kartki podejrzałam gdzieś w blogosferze, w jakimś małym kursie kartkowym, niestety nie pamiętam gdzie, więc nie mogę podać jej początku, przepraszam. 




... a wszyscy oni, Pan Jelonek i jego kuzyni, a także oczywiście cioteczno - cioteczni mieszkają w zaśnieżonym zimą lesie...


... gdzie teraz, jesienią, szeleszczą pod nogami miliony liści i jeszcze pachnie grzybami...


A teraz zapraszam na
dodatek nie-nadzwyczajny do niniejszego wpisu:

Errata obrazkowa do poprzedniego wpisu pt. "Marzą mi się białe święta..."
 bo nic nie dało się tam obejrzeć 

Poprzedni wpis zawierał w sobie kartki całe w bieli, które - na skutek żenującego poziomu zdolności fotograficznych te słowa piszącej - najzwyklej w świecie były niewidoczne. Ech i jeszcze raz ech! I znowu eeeech... Po krótkiej naradzie z Robiącymi Zdjęcia Lepiej a Nawet Wspaniale wysypałam ponownie białe kartki przed aparat. Efekt oto taki...












... i cały czas marzą mi się białe święta:-)

Pozdrawiam ciepło z pięknie pochmurnego i dżdżystego Goleniowa:-)
Edyta z Kubkiem Kawy


p.s.

PanaJelonkowy temat minimalizmu kontynuując...

"Właściwie wykorzystane minimum wystarczy na wszystko"
Julius Verne