I nareszcie jest...

Dziś się zaczyna... Czekanie jest miłe, ale... Nareszcie JESIEŃ...

Już są pierwsze późnojesienne gruszki, cóż ze nieładne, chropowate, pryszczate, ale to chrupinięcie, ten grudkowaty, mięciutki miąższ. Z gruszy na podwórku u moich Wujów na wsi. Tej, pod którą Babcia, na ławce, pod wielką tarą i ciężkim kamieniem odciskała w pieluszce Najlepszy Twaróg Na Ziemi.

Na działce mojej Mamy też już są pierwsze szare renety. Też niezbyt awantażowne, ale niebiańsko soczyste, kwaskowe i chrupiące. Zimowe wieczory z pieczonymi jabłkami, z dodatkiem rodzynek i odrobinki miodu... lub dodatkiem orzechów włoskich, gorgonzoli i świeżo mielonego pieprzu... Małe wielkie przyjemności JESIENNO - zimowe.

Specjalnie na okoliczność pierwszych JESIENNYCH chwil zrobiłam maleńki drobiazg. 

Albumik całkiem od serca:-) 

Dla tych, którzy boleją nad odejściem lata:-), 

ale i 

dla tych, którzy co roku od nowa zakochują się w JESIENI:-) 

oraz

dla tych, których proszę o wybaczenie, że tak strasznie cieszę się z JESIENI, 

a którym doskwierają deszcze, wiatry, chłody i szybkie zmierzchy, 

a za co ja lubię JESIEŃ... 

Specjalnie dla Was wychałturzyłam, 

jeszcze w ostatni letni dzień, 

albumik serdeczny

 o wymiarach 13,5 na 13,5 cm, 

11 twardych kartoników beermatowych, 

pomalowany białą farbą lateksową, 

popieczątkąwany,

 lekko wyszudrany, a i postarzony,

 z okładką pełną serduszek.   

Jeśli znajdzie się Ktoś Chętny 

do stania się 

właścicielem albumiku całkiem od serca, 

wychałturkowanego z okazji 

pierwszego dnia JESIENI, 

bardzo proszę jedynie o informację w komentarzu:-) 

Dzisiaj:-) 

A późną nocą, 

dziś, 

ciągle jeszcze w pierwszy dzień JESIENI, 

wylosuję i obwieszczę do kogo poleci albumik. 

(Z przyczyn technicznych wyleci on zaraz po 25 września, ale na pewno wyleci i dotrze.) 

Myślę sobie, że Tygrysiarz też lubi jesień. 

Wpada w bardziej filozoficzny nastrój niż zazwyczaj, 

godzinami przesiaduje na parapecie i kontempluje świat, staje się przytulniasta. 

A wieczorami wpycha się pod koce, kołdry i poduszki. 

Ach, te białe wąsiki do wykochania:-) :-) :-) 

Życzymy Wam pięknej JESIENI:-) 

Edyta z Kubkiem Kawy and Tiger The Cat:-)

P.S. Tak trochę nie wiem, czy w dobry dzień obwieszczam JESIEŃ. Hmmm... W telewizji i w radio trąbią, że to właśnie dziś, w niedzielę. A w moim kalendarzu w kuchni JESIEŃ zaczyna się w poniedziałek. Ale, wobec wątpliwości, przyjęłam tą bardziej optymistyczną dla mnie wersję. Zawsze to JESIEŃ już i teraz!

Jeszcze jedno P.S. Pamiętacie "Filipinkę" i jej wspaniałą czarną stronę? Wiele lat temu przeczytałam tam liścik od czytelniczki. Wraca on do mnie zawsze ilekroć widzę jabłka lub gruszki.
Było tam coś w tym rodzaju:  mój kolega wszedł do pokoju, w którym na stole leżały obok siebie gruszka i jabłko. Zatrzymał się i powiedział z zachwytem w głosie "Sam seks...".
Szalenie mi się spodobało. Chyba dlatego pamiętam do dziś. Tak spokojnie zmysłowe.
Tak wiem, wiem... Znowu powinnam powtórzyć: ale czasami jestem walnięta! :-) :-)

W dużym formacie

Takie właśnie przepiśniki wychałturzyłam jakiś czas temu.

W ramach, lekko historycznej już, Wymianki Pod Żaglami... Tak, wiem, wiem. Żagle i przepiśnik jakoś daleko od siebie leżą. Jednak tylko pozornie! Rzeczy wymiankowe mogły bowiem być także w tonacji morskiej, a więc niebieskiej. I stąd zrobił mi się piegowaty, słodki, błękitny przepiśnik.   

Grubasek, co do ilości kartek i dość dużego formatu, bo coś pomiędzy normalnym zeszytem a A4.

W założeniu owa dekoracja miała być muffinką (muffinkiem???), ale chyba bardziej ciacho z bitą śmietaną mi wyszło:-) Się ręcznie i bez szablonów wycinało, jako i wisienki, więc tak trochę chyba niedopieczone, nie wyrosło.

A drugi duży format na przepisy - tym razem na pewno wiem, że A4 - to przepiśnik w zupełnie starym stylu. Wyszudrany, potuszowany dla uzyskania efektu nadgryzienia zębem czasu. I bez kratek i linijek na stronach, tak jak to drzewiej z zeszytami bywało:-)

Najpierw okleiłam całość papierem, potem ten etap, którego nie lubię, czyli oklejanie grzbietu. A potem już tylko to co najprzyjemniejsze, a więc dekorowanie. Powycinałam kwiaty z kolejnego z papierów i, najpierw częściowo przyklejając je do własnych palców, ostatecznie umieściłam we właściwym miejscu, a więc na okładce. Jeszcze wstążeczka i zawieszka z napisem (ksero z tytułowej strony książki:-)) i tra tam!  

A przednią myśl, z "historycznej" ściereczki kuchennej, podpowiedziała mi Mama.

Nadgryziony zębem czasu przepiśnik 

ośmielam się zgłosić na

 Wyzwanie Vintage w Craftowym Ogródku (KLIK).

I... tradycyjnie... raz kozie śmierć i kobyłka u płota, i tak dalej:-) 

A na koniec radośnie się pochwalę! Bardzo radośnie! W loteryjce w laboratorium Sylwii (KLIK) (zajrzyjcie do niej, piękne kartki tworzy, wspaniale nadgryzione zębem czasu, ale i inne przyjemności można tam dojrzeć) wygrałam całkiem niedawno duży pakiet różnych różności. Co najzabawniejsze, Sylwia nazwała swoje rozpasane, wysokokaloryczne rozdawnictwo "mini candy". A to ma dziewczyna poczucie humoru:-) Sami popatrzcie! Papiery na razie sobie dotykam, a pieczątki już były w ruchu. 

A gdy już zrobiłam zdjęcie, Tygryssa Tygrysowicz de domo Sierściuch uniosła się na fotelu by przełożyć ogon z lewa na prawo, przeciągnęła się i okazało się, że chwilkę przed, w międzyczasie (między położeniem rzeczy na stół a wyciągnięciem ręki po aparat) przysposobiła sobie mały albumik tekturowy przynależny do wygranej. 

Albumik połączony jest małym łańcuszkiem metalowym, który oczywiście lekko podzwania. A tego Tygryssssso nie jest wstanie przeoczyć, a może bardziej prze-słuchać? Jest wielką wielbicielką drucików, spinaczy, śrubokrętów. 

Pozdrawiam z chłodnej jesieni. Idealny dzień na gorące, mocne, gorzkie kakao w dużym kubku z przytulnym uchem:-) Czego i Wam życzę:-) A mi przy gorącym kakao wszelkie prace pójdą pięć razy szybciej!

Edyta z Kubkiem Kawy 

Przydasiowo zaprasza!

Mój nieposkromiony apetyt na czekoladę i jesień oraz Boże Narodzenie może przebić jedynie ogrom apetytu na książki i przydasie!! 

Gdyby nagle zjawiła się Wróżka Spełniająca Małe Marzenia, zakręciła różdżką, popruszyła magicznym pyłem i aksamitnym (koniecznie!) głosem powiedziała: Edyto! Spełnię twoje jedno małe marzenie... Wówczas niemoc decyzyjna zabiłaby mnie w 33 sekundy! 30 sekund zajęłyby mi skomplikowane procesy myślowe, a 3 sekundy to chyba wystarczający czas by paść trupem!

Na szczęście przeważnie wszystkiemu idzie jakoś zaradzić. W mękach konieczności dokonywania wyborów, ale jednak. Raz karmię mój żołądek czytelniczy, raz przydasiowy, czekoladowy staram się jak najrzadziej:-) A jesienią i Bożym Narodzeniem, raz na rok, napycham głowę, może i duszę (o ile posiadam), wyładowuję wszystkie szuflady, schowki, kieszenie. A w kieszeniach kurtek i w torbie zawsze mam kasztany:-) Tych magicznych dni musi nastarczyć na kolejne długie miesiące. 

Kierując się węchem przydasiowego myśliwego trafiłam na loteryjkę z okazji otwarcia sklepu PRZYDASIOWO.pl (KLIK), w którym jego Dumna Właścicielka - Franki sypnęła prezentami, że jej! 

 Szczegóły loteryjki we Frankowym Zakątku (KLIK)

 Życzę Właścicielce miliona transakcji i tyluż klientów:-) A w klepie naprawdę się dzieje! Polecam ciepło. 

I całkiem samolubnie, przepraszam!, trzymam za siebie kciuki.

Pozdrawiam spod pochmurnego nieba

Edyta z Kubkiem Kawy